شیمی برای دبیرستانی ها
کلر عنصر شیمیایی با عدد اتمی ۱۷ و نشان Cl میباشد. کلر هالوژن است و در جدول تناوبی در گروه ۱۷ قرار دارد. گاز کلر زرد مایل به سبز است، دو و نیم مرتبه از هوا سنگین تر، دارای بوی بسیار بد و خفه کننده و بسیار سمی است. این عنصر عاملی اکسید کننده، سفیدکننده و گندزدا میباشد. کلر بهعنوان بخشی از نمکهای طعام و ترکیبات دیگر به مقدار زیادی در طبیعت و لزوماً در بیشتر جانداران وجود دارد.
نوع خالص این عنصر شیمیایی به شکل گازی دو اتمی و سبز رنگ میباشد. نام کلر برگرفته از واژه chloros به معنی سبز مایل به زرد است ،که اشاره به رنگ این گاز دارد. این عنصر جزئی از گروه هالوژنهای نمک ساز میباشد و بهوسیله اکسایش کلریدها یا به روش رایج الکترولیز تهیه میگردد. کلر گازی است به رنگ زرد مایل به سبز که تقریباً با تمامی عناصر به سرعت ترکیب میشود. در ۱ لیتر آب ۱۰ درجه، ۳٫۱۰ لیتر ودر آب ۳۰ درجه تنها ۷۷/۱ لیتر کلر حل میشود.
کلر عنصر شیمیایی مهمی در تصفیه آب، مواد گندزدا در سفید کننده و نیز در گاز خردل به شمار میرود. همچنین کلر در ساخت طیف وسیعی از اقلام روزمره کاربرد دارد.
برای از بین بردن باکتری و سایر میکروبهای موجود در ذخائر آب آشامیدنی بکار میرود. امروزه حتی به ذخائر کوچک آب همواره کلر افزوده میگردد. در تولید محصولات کاغذی، مواد ضد عفونی کننده، رنگدانهها، مواد غذائی، حشره کشها، رنگها، فرآوردههای نفتی، پلاستیک، دارو، منسوجات، حلالها و محصولات مصرفی بسیار زیاد دیگری کاربرد دارد. درترکیبات آلی درصورتیکه کلر جایگزین هیدروژن شود«لاستیک مصنوعی) اغلب باعث ایجاد خصوصیات مورد نیاز در این ترکیبات میگرددلذا در ترکیب آلی از این عنصر بهعنوان عامل اکسید کننده و جانشین، به طور گسترده استفاده میگردد.
سایر موارد کاربرد کلر در تولید کلراتها، کلروفرم، تتراکلراید کربن ودر استخراج برم میباشد.
کلر (از واژه یونانی χλωρος به معنی زرد مایل به سبز) را Carl Wilhelm Scheele در سال ۱۷۷۴ کشف نمود و اشتباهاً تصور کرد این عنصر حاوی اکسیژن است. Humphry Davy در سال ۱۸۱۰ نام کلر را برای این ماده انتخاب کرد و اصرار داشت که این ماده در واقع یک عنصر است.
بهوسیله الکترولیز محلول آبداری از کلرید سدیم، کلر تولید میشود. این عنصر در طبیعت فقط بصورت ترکیب با سایر عناصر و عمدتاً سدیم به شکل نمک طعام (NaCl)، و همچنین در کارنالیت و سیلویت، یافت میشود.
کلریدها، کلریتها، کلراتها، پرکلراتها و کلرامینها
دو ایزوتوپ پایدار اصلی برای کلر با جرم ۳۵ و۳۷ وجود دارد که به نسبتهای به ترتیب ۳:۱ یافت شده و وزن اتمی مقادیر عمده و مشهود ۵/۳۵ را در اتمهای کلر ایجاد میکنند.کلر دارای ۹ ایزوتوپ با Mass number(خردیزه جرم) بین ۳۲ و ۴۰ میباشد که تنها سه عدد از این ایزوتوپها بصورت طبیعی یافت میشوند.کلر پایدار ۳۵ (۷۷/۷۵٪)، کلر ۳۷(۲۳/۲۴٪) و کلر رادیواکتیو ۳۶. نسبت کلر ۳۶ به کلر پایدار در محیط زیست تقریباًE -۱۵: ۱ ۷۰۰ است.Cl-۳۶ درجو بهوسیله پراشیدن Ar-۳۶ براثر فعل و انفعالات پروتونهای اشعه کیهانی حاصل میگردد. در زیرسطح زمین Cl-۳۶ عمدتاً در نتیجه جذب نوترون توسط Cl-۳۵ یا جذب موآن بهوسیله Ca-۴۰ تولید میگردد.Cl-۳۶ به صورت S-۳۶ و Ar-۳۶ با نیمه عمر درهم ۳۰۸۰۰۰ سال متلاشی میشود. نیمه عمر این ایزوتوپ آبدوست و غیر واکنشی، آن را مناسب تاریخ گذاری زمینشناسی با دامنهای از ۶۰۰۰۰ تا ۱ میلیون سال مینماید. بعلاوه مقادیر زیادی Cl-۳۶ بهوسیله پرتوافشانی بر آب دریا، در خلال انفجارات جوی سلاحهای اتمی بین سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۵۲تولید شد. مدت زمان حضور Cl-۳۶ در جو تقریباً یک هفتهاست. بنابراین Cl-۳۶ بهعنوان رویداد شمار آبهای داخل خاک و زیرزمینی دهه ۵۰ برای تاریخ گذاری آبهای کمتر از ۵۰ سال پیش نیز سودمند است. Cl-۳۶ در مراحل دیگری از علم زمینشناسی از جمله تاریخ گذاری یخها و رسوبات بکار میرود.
کلر موجب تحریک دستگاه تنفسی بخصوص در کودکان و کهنسالان میشود.کلر در حالت گازی باعث تورم غشای مخاطی شده و درحالت مایع موجب سوختگی پوست میشود. مقدار ۳٫۵ppm آن لازم است تا بهعنوان بویی متمایز شناخته شود و مقدار ppm۱۰۰۰ آن کشندهاست. به همین علت در طول وضعیت زندگی استاد درجنگ جهانی اول کلر یکی از گازهایی بود که بهعنوان گاز جنگی مورد استفاده قرار گرفت. مواجهه با این گاز نباید از ۰٫۵ppm فراتر رود(با میانگین وزنی زمان ۸ ساعت –۴۰ ساعت در هفته).
مواجهه شدید با مقدار زیاد کلر غلیظ (اما نه مقدار کشنده) میتواند باعث ادم ریه یا آب آوردن آن که وضعیتی بسیار ناگوار است، گردد.تماس دائم با مقادیر کم آن ریهها را ضعیف کرده وآسیب پذیری ریهها را در برابر بیماریهای دیگر افزایش میدهد. در صورت مخلوط شدن مواد سفید کننده با آمونیاک، اوره و سایر محصولات شوینده، احتمال تولید گازهای سمی وجود دارد. این گازها حاوی مخلوطی از گاز کلر و تری کلرید نیتروژن هستند؛ بنابراین باید از چنین ترکیبی اجتناب کرد.
کلر را میتوان از الکترولیز محلول سدیم کلراید، مانند برین، به دست آورد.
الکترولیز سلول جیوه
الکترولیز سلول جیوه اولین روش تولید کلر در مقیاس صنعتی بود. آندهای تیتانیوم بالای یک کاتد جیوه مایع قرار میگیرد، محلولی از کلرید سدیم بین دو الکترود قرار قرار داده میشود. وقتی جریان الکتریکی برقرار میشود، کلراید در سمت آندهای تیتانیوم آزاد شده ،و در همین حال سدیم بصورت ملغمهای در جیوه رسوب میکند.
ملغمه را میشود، با فعال کردن مجددش، توسط آب به جیوه تبدیل کرد؛ که ایجاد هیدروژن و هیدروکسید سدیم میکند. اینها خود ،محصولات جنبی مفیدی هستند. این روش مقادیر زیاد انرژی را مصرف میکند و در عین حال نگرانیهائی در باره خروج جیوه به محیط نیز وجود دارد.
الکترولیز سلول دیافراگم
یک صفحه آزبست روی شبکه آهنی کاتد قرار میگیرد تا از اختلاط مجدد کلر تشکیل شده در آند و هیدروکسید سدیم تشکیل شده در کاتد جلوگیری نماید. این روش ،از روش سلول جیوه کمتر انرژی مصرف میکند ،اما هیدروکسید سدیم را به سختی میتوان جمع آوری و به مادهای مفید تبدیل کرد.
الکترولیز یاخته پوسته
یاخته الکترولیز توسط یک پوسته ،که به عنوان یک تبادل کننده یون عمل میکند ،به دو قسمت تقسیم میشود. محلول کلرید سدیم خیس در سمت آند قرار گرفته و آب مقطر در سمت کاتد قرار داده میشود. این روش تقریباً به اندازه یاخته دیافراگم به صرفه بوده و باز هم تولید هیدروکسید سدیم بسیار خالص میکند.



اثرات فرانسیم بر روی سلامتی :
با توجه به این که فرانسیم ناپایدار است، هر مقداری از آن هم که تشکیل شود به سرعت تجزیه شده و به عناصر دیگرتبدیل می شود بنابراین مطالعه اثرات آن بر روی انسان ضروری نیست.
اثرات زیست محیطی فرانسیم :
به خاطرطول عمر بی نهایت کوتاه فرانسیم، بررسی اثرات آن بر روی محیط زیست ضروری نیست.

خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر فرانسیم :
عدد اتمی : 87
جرم اتمی : 223
نقطه ذوب: C° 27
نقطه جوش : C° 677
ظرفیت : 1+
رنگ : متالیک
حالت استاندارد : مایع
نام گروه : 1
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol ~375
شکل الکترونی : Rn7s1
شعاع یونی : Å 1.8
الکترونگاتیوی: 0.7
حالت اکسیداسیون: 1
گرمای فروپاشی : Kj/mol 9.39
دوره تناوبی : 6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 18
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 1
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Fr-212 20.0 دقیقه
Fr-221 4.8 دقیقه
Fr-222 14.3 دقیقه
Fr-223 21.8 دقیقه
موارد استفاده : هنوز شناخته نشده است .
منابع : تخریب اکتینیم و بدست بشر نیز ساخته شده است .
1- آب معدني، آب معمولي، آب مقطر و آب خالص چه تفاوتهايي با هم دارند و آب باران، آب چشمه جزء كدام دسته اند؟
پاسخ: آب معدني، آبي است كه داراي املاح و يونهاي مفيد و مورد نياز بدن است. اين يونها و املاح عبارتند از: كلسيم، پتاسيم، فلوئور، منيزيم، فسفات، سولفات، بيكربنات، سديم، كلرور، نيترات و آمونيوم. آب معدني آبي است كه تقريباْْ خالص بوده، تنها داراي بعضي از يونها ميباشد. بسته به منبعي كه آب معمولي از آن تهيه ميشود، اين يونها متفاوت است. زيرا در فرآيند تصفيه، معمولاْْ يونها را جدا نميكنند و چون آب باران كه منبع آبهاي زيرزميني است از روي سنگهاي زيرزميني و رسوبي عبور ميكند، آب معمولي، معمولاْْ داراي يونهاي كلسيم ، منيزيم و آهن ميباشد. ممكن است آب داراي كلسيم هيدروژن كربنات كه عامل سختي موقت آب نيز است، باشد. آب مقطر و آب خالص هم تفاوتي با هم ندارند، به عبارت ديگر براي به دست آوردن آب خالص آنرا تقطير كرده تا آب مقطر يا آب خالص كه عاري از هر گونه يون يا نمك يا هر ناخالصي ديگر است، به دست آيد. آب باران، آب خالص است. آب چشمه هم آب معمولي است، زيرا از روي سنگها عبور كرده و بعضي از يونها را در خود حل نموده است.
----------------------------------------------------------------------------
2- چه عواملي در تعيين ارتفاع ابرها از سطح زمين و شكل آنها موثرند و فرمول شيميايي برف كربنيك چيست؟
پاسخ: عواملي كه در تعيين ارتفاع و شكل ابرها مؤثرند، عبارتند از دما و فشار. برف كربنيك هم، همان يخ خشك يا كربن دي اكسيد ( CO2) جامد است.
وقتي كه دما كاهش يافته و فشار افزايش يابد، ابر تشكيل شده و باران ميبارد. علت عدم بارش در تابستان دماي زياد است. اما ممكن است يك سيستم فوقالعاده پرفشار در آسمان وجود داشته باشد، كه به علت فشار زياد، دماي نامناسب براي بارش را تحتالشعاع قرار داده، و موجب رگبار شود، كه البته مدت آن كوتاه است.
3- چرا با وجود تبخير فراوان آب در فصل تابستان، بارندگي در اين فصل كم است و اگر گرما علت آن است پس مشاهده رگبارهاي مختصر در اين فصل چگونه توجيه مي شود؟
پاسخ: در مورد ميزان آب و شوري آن كه سؤال فرمودهايد، ميزان كل آب كه به صورتهاي مختلف بخار آب، آب معمولي و يخ وجود دارند، ثابت است و تغيير نميكند. اما شوري آب متغير است و بسته به ميزان بارندگي تغيير ميكند. همچنين آب باران همواره از سنگها و رسوبات و سنگ نمكهاي مختلف عبور كرده و آنها را در خود حل ميكنند، درنتيجه ميزان شوري، متغير است.
4- با توجه به چرخه آب در طبيعت مقدار كل آب موجود در جهان و ميزان شوري آب درياها ثابت است يا تغيير مي كند. آيا بخار آب مي تواند از جو خارج شود و آيا مصرف مداوم آب باعث كاهش منابع آب مي شود؟
پاسخ: بخار آب نميتواند از جو خارج شود، زيرا در ناحيهاي از جو در زير لايهي اوزون آنچنان دما پائين است كه سبب بازگشت بخارات آب ميشود. و بالاخره، مصرف مداوم آب موجب كاهش منابع آب شيرين و قابل مصرف ميشود، اما در ميزان كل آبها تاثيري ندارد.
فرق بين سختي دايمي و موقت چيست؟ويزگي هاي هر كدام
پاسخ: آبي كه در طبيعت وجود دارد تقريبا هميشه ناخالص ميباشد. زيرا كه اغلب داراي گچ ، آهك ، نمك طعام ، تركيبات منيزيم ، آهن ، اكسيژن و ازت ، انيدريد كربنيك ، تركيبات آلي و غيره است و مقدار اين اجسام در آبهاي مختلف متفاوت است. در آب اجسام ديگري مانند گل و لاي و غيره هستند كه معلق ميباشند و مقداري باكتري هم در آبها يافت ميشود.
تعريف آب سخت
آب سخت ، آبي است كه در آن كلسيم هيدروژن كربنات و منيزيم و گچ موجود باشد. اما به طور كلي: آب سخت آبي است كه داراي مقادير قابل توجهي از يونهاي +Fe2 يا + Ca2 يا + Mg2 باشد.
صابون معمولي در آب سخت كف نمي كند، زيرا اين يونها با آنيون صابون تشكيل رسوب مي دهد. آب سخت در ديگهاي بخار باعث ايجاد اختلال در كار مي شوند. آب داراي دو سختي است يكي موقت ديگري دائم .
سختي موقت به خاطر وجود كربناتهاي كلسيم و منيزيم و آهن مي باشد. براي از ميان بردن اين سختي آب را مي جوشانند تا به صورت كربنات رسوب كند به اين علت به آن سختي موقت گويند.
سختي دائم مربوط به ديگر املاح كلسيم و منيزيم مثل نمكهاي سولفات ، كلريد يا نيترات آنهاست. درواقع تنها نمكهاي كربنات اين يونها با جوشاندن ته نشين مي شوند و ديگر نمكهاي اين يونها مانند نمكهايي با بنيان سولفات، كلريد و نيترات با جوشاندن از محلول خارج نمي شوند. اين نمكها در لوله هاي ديگهاي بخار ايجاد خوردگي مي كند. براي حذف اين گونه ها از روشهاي شيميايي استفاده مي شود.
به مجموعه سختي دائم و موقت سختي كل گفته مي شود
چون غلظت اين نمكها بسيار كم است از واحد m eqgram/lit كه معادل يك هزارم نرمال است استفاده مي شود. واحد رايج ديگر PPm است.
تغييرات سختي آب
بر حسب آنكه آب در موقع نفوذ در زمين از قشرهاي آهكي و منيزيمي و گچي گذشته و يا نگذشته باشد سختي آب كم يا زياد ميشود. آبهاي نواحي آهكي سختي زيادتري تا آبهاي نواحي گرانيتي و يا شني دارند. سختي آب در عرض سال هم ممكن است تغيير نمايد. معمولا سختي آبها در فصل باران كم و در فصل خشكي زياد ميشود.
فوايد آب سخت
آب سخت براي انسان مضر نيست بلكه مفيد است و معمولا شكستگي استخوانهاي آنهايي كه آب سخت ميآشامند زودتر بهبودي حاصل ميكند و بيماري راشيتيست كمتر در اين اشخاص ديده ميشود.
مضرات آب سخت
• آب سخت براي رختشويي و مصرف در كارخانجات مناسب نيست.
• آب سخت موجب از دست دادن طعم و مزه خوب چايي و قهوه ميشود.
• پخته نشدن حبوبات با آب سخت
• ضرر رساندن به جداره ديگهاي بخار و ايجاد قشر آهكي بر روي جداره ديگ
• خوب كف نكردن صابون و موجب افزايش مصرف صابون
• مزاحمت در هنگام شستن نسوج و دستها
رفع سختي آب
• در تجارت تعداد زيادي مواد شيميايي براي رفع سختي آب به فروش ميرسد كه داراي كربنات سديم هستند. اين مواد را قبل از ورود آب در ديگها سختي آنرا ميگيرند و يا در ديگ بر اثر افزودن اين مواد آهك و گچ را رسوب ميدهند و ديگر اين رسوب محكم به جدار ديگ نميچسبد بطوري كه ميتوان آنرا به آساني پاك نمود.
• يكي از اجسام گيرنده سختي آب تري ناتريم فسفات Na3PO ميباشد كه با اسم آلبرتتري بكار ميرود.
• يون كلسيم موجود در آب بر اثر ناتريم فسفات تبديل به "تري كلسيم فسفات"Ca3(PO4)2 ميگردد و رسوب مينمايد.
• بر اثر پختن بيكربنات كلسيم آب تبديل به كربنات ميشود و رسوب مينمايد:
Ca3(PO4)2 --> CaCO3 + CO2+H2O
• و بي كربنات كلسيم آب بر اثر كربنات سديم هم گچ و هم بيكربنات كلسيم به كربنات كلسيم تبديل ميشود و رسوب ميگردد:
Na2CO3 + Ca(HCO3)2 --> Na(HCO3)2 + CaCO3
Na2CO3 + CaSO4 --> Na2SO4 + CaCO3
اخيرا به مقدار زياد از صمغهاي مصنوعي كه قادرند تعويض يون كنند براي رفع سختي آب استفاده ميكنند. صمغ لواتيت در آلمان و آمبرليت و دووكس در آمريكا استعمال ميگردد.
درجه سختي آب
درجه سختي آب را از روي مقدار كلسيم و منيزيم موجود در آن تعيين ميكنند.
در آلمان اگر آبي ده ميلي گرم CaO در يك ليتر داشته باشد ميگويند درجه سختي آب يك است. در فرانسه اگر آبي در يك ليتر ده ميلي گرم كربنات كلسيم يا همسنگ آن كربنات منيزيم داشته باشد ميگويند كه يك درجه سختي دارد. در انگلستان اگر آبي ده ميلي گرم كربنات كلسيم و يا همسنگ آن كربنات منيزيم در 0.7 ليتر داشته باشد يك درجه سختي دارد.
براي تعيين سريع سختي آب كارخانه شيميايي واقع در آلمان قرصهايي ساخته است. در يك لوله آزمايش مخصوص و مدرج آب مورد آزمايش را تا خط نشان لوله پر مينمايند و بوسيله معرفي كه همراه بسته قرصهاست رنگ اين آب را قرمز ميكنند و آگاه آنقدر از اين قرصها در آن مياندازند تا رنگ آب سبز گردد. شماره قرصهاي ريخته شده در لوله آزمايش برابر درجه سختي آب ميباشد. دقت اين روش تا نيم درجه است.
5- مشخصات سكههاي جديد رايج كشور را بيان كنيد
قطر سكه جديد 50 ريالي، 2/20 ميليمتر، ضخامت آن 33/1 ميليمتر و وزن آن 5/3 گرم است، آلياژ اين سكه مس، نيكل و آلومينيوم است.
طرح روي سكه شامل مبلغ اسمي سكه (50 ريال) در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف آن است.
طرح پشت سكه 50 ريالي شامل تصوير بارگاه حضرت معصومه (س) در وسط، عبارت «بارگاه حضرت معصومه» در پايين است.
همچنين قطر سكه جديد 100 ريالي، 59/22 ميليمتر، ضخامت آن 36/1 ميليمتر و وزن آن 6/4 گرم است. آلياژ اين سكه مس، نيكل و آلومينيوم است.
طرح روي سكه شامل مبلغ اسمي سكه (100 ريال) در وسط، عبارت جمهوري اسلامي در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف است.
طرح پشت سكه جديد 100 ريال عبارت است از تصويب بارگاه امام رضا(ع) در وسط و عبارت بارگاه امام رضا در پايين.
قطر سكه جديد 250 ريالي، 52/24 ميليمتر، ضخامت آن 35/1 ميليمتر و وزن آن نيز 5/5 گرم است، آلياژ اين سكه از مس، نيكل و روي است.
طرح روي سكه جديد 250 ريالي مبلغ اسمي آن در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف است.
طرح پشت سكه نيز طرح گل اناردر وسط و خوشه گندم در دوطرف است.
قطر سكه جديد 500 ريالي، 25/27 ميليمتر، ضخامت آن 83/1 ميليمتر و وزن آن 9/8 گرم است.
آلياژ قرص داخلي اين سكه از مس، نيكل و آلومينيوم و حلقه بيروني نيز از مس و نيكل است.
طرح روي سكه جديد 500 ريالي شامل مبلغ اسمي در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين، حاشيه طرح قرص داخلي مينياتور ايران و اجراي گل 12 برگ در حاشيه است.
طرح پشت سكه نيز طرح انتزاعي سيمرغ و گل در نقاشيهاي مينياتور ايران و اجراي گل 12 برگ درحاشيه است
6-چرا بنزين رنگي است اطلاعاتي بدهيد.
قسمت اعظم بنزين از ئيدروكربنهاي كمي سنگينتر از بوتان كه حداكثر دماي جوش آنها 175 درجه سانتيگراد ميباشد، تشكيل شده است. از آنجا كه هيدروكربنها موادي بي بو و بي رنگ هستند، بنزين نيز بايد بيبو بيرنگ باشد.
اما در مورد رنگ و بوي بنزين نيز بايدگفت، بو و رنگ بنزين مربوط به تركيبات اتري و كتوني موجود در بنزين است. اين مواد را به بنزين اضافه نميكنند، بلكه چون بنزين دربرگيرنده يك برش و ماحصل اختلاط چندين تركيب با نقاط جوش مشابه است، برخي از تركيبات اتري و كتوني سبك نيز در اين برش جاي ميگيرند.
همچنين ناخالصيهاي گوگرددار و نيتروژندار به همراه مواد نفتي از جمله بنزين سبب بدبو شدن اين تركيبات شده و سوختن ناقص آنها نيز گازهاي سمي و زيانآور پديد ميآورد.
7- در اتم هاي تك الكتروني يا يون هاي هيدروژني ، اوربيتال لايه هاي بالاتر از نظر انرژي چه وضعيتي دارند؟
پاسخ :انرژي اربيتال ها براساس رابطهيزيربه دست مي آيند :
كه در آن جرم ، e بار الكترون ، z بار هسته و h ثابت پلانك است . با قراردادن يك ثابت به جاي كميت هاي ثابت رابطه ي بالا ، رابطه ساده تر زير بدست مي آيد .
مقدارK در حدود ev6/13است . انرژي الكترون جدا از هسته صفراست . براي يك سيستم تك الكتروني مثل اتم هيدروژن تمام ترازهاي فرعي مربوط به يك تراز اصلي انرژي يكساني دارند و ترتيب پايداري اربيتال ها به صورت زير است.
در اتم هاي چند الكتروني ، اربيتال هاي متعلق به يك لايه با n معين انرژي يكساني ندارند ، بلكه ترتيب پايداري آنها به صورت زير است و دليل اين است كه دخالت الكترون هاي ديگر (اثر پوششي) به خصوص الكترون هاي لايه هاي داخلي موجب اختلال انرژي در ترازهاي فرعي يك لايه اصلي مي شود .
8- لطفا در باره تركيبات و فرمول بندي تميز كننده و شوينده هاي دندان توضيح دهيد
پاسخ : ,در هر دوره از زمان و با توجه به سطح دانش و اگاهي نسبت به مواد قابل دسترسي,ويژگي خاص خود را داشته و با زمان هاي ديگر متفاوت استامروزه اجزاي اصلي تميز كننده هاي دندان(خمير دندان ها)كه مورد قبول جامعه دندانپزشكي جهان است,به شرح زير است كه اين اجزا معمولا در هر سه شكل ان يعني خمير,پودر و مايع به كار گرفته مي شود.
1.ماده براق كننده(سائينه):
.كه براي برداشتن باقيمانده مواد غذايي و يا هر نوع ماده بد رنگ كننده دندان ها بكار مي رود و حدود نيمي از وزن خمير دندان را تشكيل مي دهد كه اين ماده ممكن است:كربنات كبسيم رسوبي,فسفات دي كلسيك,فسفات تري كلسيك,پيرو فسفات كلسيم,كربنات منيزيم,هيدروكسيد الومينيم,متا فسفات سديم(نا محلول)سيليكات سديم,سيليكات منيزيم,سولفات الومينيم و سيليكاژ هاي بي اب شده باشد(به ميزان 50% وزن خمير دندان).
.2.ماده مرطوب كننده:
كه براي جلوگيري از سخت و خشك شدن خمير دندان به كار مي رود.بهترين ماده براي اين منظور ""گليسيرين"" است ولي از سوربيتول و پروپان گليكول و اتيلن گليكول نيز به عنوان ماده مرطوب كننده خمير دندان استفاده مي شود(به ميزان تقريبي20%)
3.ماده كف كننده و پاك كننده:
كه براي امولسيون كردن مواد چسبنده به دندان و كمك به براق شدن دندان به ميزان تقريبي 2%به خميردندان اضافه مي شود.متداول ترين ان ها عبارت است از:سديم لاريل سولفات,منيزيم لاريل سولفات,سديم منو گليسرو سولفات,صابون.
4.ماده چسبنده:
كه براي پيوستن اجزاي خمير دندان به يكديگر به ميزان تقريبي 5/1%به ان اضافه مي شود.متداول ترين موادي كه به اين منظور به كار مي رود عبارت است از:صمغ,كتيرا,ژلاتين,الژينات سديم,پلي اتيلن,نشاسته,سديم كر بوكسي متيل سلولز.
5.ماده شيرين كننده:
كه به منظور شيرين كردن تميز كننده هاي دندان همراه با اسانس ها به كار گرفته مي شوند تا اين فراورده ها را مطبوع نمايد.متداول ترين عبارتند از:سديم ساخارين,ساخارين و شكر(به ميزان تقريبي 1/0 درصد).استفاده از شكر ممكن است باعث بروز اين اشكال شود كه ضمن متبلور شدن موجب سخت شدن خمير دندان شود.
6.ماده مطبوع كننده:
كه براي پوشانيدن طعم نا مطبوع مواد مصرف شده در خمير دندان و خوشبو كردن ان به كار گرفته مي شود و عمدتا اسانس هاي خوراكي عبارتند از:اسانس نعناع صحرايي,اسانس نعناع سبز,اسانس دار چينواسانس ميخك,مفتول و ........(به ميزان تقريبي 1%).
7.ماده محافظ:
كه مواد ضد ميكروبي بوده و خاصيت ضد عفوني كنندگي دارند و عبارتند از:سديم نبزوات,اسيد نبزوئيك,متيل پارابن,اتيل پارابن و .......(به ميزان تقريبي 2/0%).
8.تركيب هاي فلئوردار:
كه باعث استحكام ميناي دندان شده و از پوسيدگي ان جلوگيري مي كنند و عبارتند از:فلئوريد سديم,فلئوريد قلع,مونوفلئوروفسفات سديم و تركيبات فلئوردار امين ها.
9.رنگ ها:
اين تركيب ها از دسته رنگ هاي خوراكي مجاز مي باشند كه به منظور دادن رنگ دلخواه به خمير دندان,استفاده مي شود.
10.اب:
معمولا از اب مقطر و ابي كه درجه خلوص ان نزديك به اب مقطر باشد,استفاده مي شود(به ميزان تقريبي 20%).
11:تركيب هاي دارويي:
اين تركيبات نقش دارويي داشته و در بعضي موارد به فرمول خمير دندان هاي خاصي اضافه مي شوند مانند:نمك مضاعف سديم و مس كلروفيلين.
12.مواد متفرقه:
اين گونه مواد به منظور هاي خاصي كه مورد نياز باشد مورد استفاده قرار مي گيرد.براي مثال براي جلوگيري از خوردگي لوله هاي خمير دندان,موادي نظير سيليكات سديم به خمير دندان اضافه مي كنند,يا اين كه براي تثبيت خمير دندان و جلوگيري از سخت شدن ان به ان مقداري تترا سديم پيروفسفات اضافه مي كنند.
پودر شوينده دندان:
براي تهيه پودر شوينده دندان از كربنات كلسيم(95%),صابون(5/0%),اسانس نعناع,ساخارين(4%),و يا كربنات كلسيم(90%),بيكربنات سديم(4%),صابون(6%),اسانس نعناع,روغن ميخك و روغن دارچين(هر كدام يك قطره),استفاده مي شود.براي دندان هاي اهكي و حساس مقداري اوره و فسفات ئيدروژن دي امونيم و براي تقويت ميناي دندان,مقداري فلوئوريد قلع نيز به خمير دندان اضافه مي شود.
اگر در محفظه كاتدي هيچ گازي نباشد آيا باز هم پرتو و باريكه نور مشاهده مي شود؟
پاسخ: خير، چون گازها تحريك مي شوند و رنگ ايجاد مي شود، اگر گازي نباشد رنگ هم ديده نمي شود ولي پرتو كاتدي وجود دارد.
9- آيا اگر پرتو كاتدي موج باشد مي تواند چرخ پره دار را به حركت درآورد؟
پاسخ: خير، اگر موج باشد چرخ پره دار را نمي چرخاند و حركت نمي دهد و اگر حركت دهد دليل بر ذره اي بودن است. اگر موج باشد از جسم خارج مي شود يا در آن گير مي كند بدون اينكه موجب حركت آن شود و در صورت ذره اي بودن به جسم ديگر برخورد مي كند انرژي جنبشي اش را به او منتقل كرده و باعث حركت آن مي شود
10- چرا بور نتوانست طيف نشري خطي را براي ساير عنصرها توجيه كند؟
پاسخ: اين تئوري توانست طيف هايي مانند هيدروژن را توصيف كند ولي قادر به تشريح طيف ساير عناصر به دليل پيچيدگي زياد نيست چون براي عناصر ديگر غير هيدروژن مانند سديم بايد ترازهاي فرعي را نيز منظور مي كرد كه اصلا به وجود آنها پي نبرده بود.
11- لطفا درمورد جيوه قرمز وتهيه ومعرفي دستگاهي كه بشودبا آن جيوه قرمز تهيه كرد معرفي نماييد يا كتابي جامع دراين خصوص راهنمايي بفرماييد باتشكر
پاسخ : خود فلز جيوه به صورت مايع براق نقره اي رنگي است و جيوه ي قرمز به صورت واقعي وجود ندارد. بلكه تركيب HgO يعني جيوه II اكسيد قرمز رنگ مي باشد. HgO قرمز رنگ در نتيجه ي پيروليز ملايم نيترات مركور يا مركوريك ، يا به وسيله ي واكنش مستقيم عناصر مربوطه در 300-350 درجه سانتيگراد، يا به صورت بلورهاي قرمز رنگ از گرم كردن محلول قليايي K2HgI4 تشكيل مي شود.
اما جيوه ي قرمز يا red mercury يك اصطلاح و يك ماده ي موهومي (فرضي) است كه ادعا مي شود در توليد بمبهاي هسته اي استفاده مي شود. برخي معتقدند كه جيوه ي قرمز يك ماده با تكنيك مخفيانه است. فرض مي شود كه جيوه ي قرمز يك ماده ي منفجره با قدرت باورنكردني است كه در ساخت بمبهاي قابل حمل مانند بمبهاي شكافت به كار مي رود.
در مورد اين اصطلاح مي توانيد به سايت هاي http://en.wikipedia.org/wiki/Red_mercury
و http://chemistry.about.com/cs/chemicalweapons/f/blredmercury.htm
مراجعه بفرماييد.
12- آب سنگين چيست؟
اگر در آب معمولي (H2O) به جاي ايزوتوپ هيدروژن معمولي از ايزوتوپ هيدروژن دوتريم استفاده شود آب سنگين بدست ميآيد.
آب سنگين كه در آن جاي هيدروژن معمولي را دوتريم اشغال كرده است، توجه ويژه دانشمندان را جلب ميكند. اين آب به عنوان ناخالصي به مقدار كم در آبهاي طبيعي وجود دارد. مثلا در هر 5600 متر مكعب آب معمولي دريا يك متر مكعب آب سنگين وجود دارد. تمام خواص آن با آب معمولي فرق دارد:
آب سنگين چگالي و گران روي بيشتري دارد. دماي انجمادش 8/3 درجه سانتيگراد است. براي سلامتي انسان هم مؤثر است. در آب تريتيم ، هيدروژن جاي خود را به ترتيم داده است. آب تريتيم خيلي كمتر از آب سنگين در طبيعت يافت ميشود.
آب فوق سنگين كه در آن جاي اكسيژن معمولي را ايزوتوپهاي آن اشغال كرده است، نسبتا فراوان ميباشد. چگالي اين آب 11.3 درصد بيشتر از آب معمولي است. اما از لحاظ خواص ديگر شبيه آب معمولي ميباشد. جالب توجه آنكه آب صاف ، در حالت آرام به آساني فرو سرد شده و تا 33 درجه سانتيگراد زير صفر مايع ميماند. و يا ميتواند تا دماي 200 درجه سانتيگراد بالاي صفر ابر تفته گردد. از اين خاصيت آن در صنايع بطور وسيع استفاده ميشود.
13- عدد جرمي چه تفاوتي با جرم اتمي دارد؟
عدد جرمي
به مجموع تعداد پروتونها و نوترونهاي يك اتم عدد جرمي مي گويند. عدد جرمي با A نشان داده مي شود. A = Z+ N . عدد جرمي هميشه عددي صحيح مي باشد و هرگز اعشار ندارد.
جرم اتمي، جرم اتم بر حسب واحد اتمي است. (مانند طول كه در دستگاه استاندارد بر حسب متر بيان مي شود و متر واحد طول مي باشد.) اين واحد اتمي , عدد جرمي 12 مربوط به اتم كربن 12 مي باشد. اين واحد اتمي را به اختصار amu مي نامند و به طور مثال گفته مي شود جرم يك اتم اكسيژن -16 برابر 16 amu است. يعني جرم اتم اكسيژن كه داراي عدد جرمي 16 است، برابر 16 amu است. جرم اتمي برخي اتم ها نيز عددي صحيح و برابر يا بسيار نزديك به عدد جرمي (عده ي كل پروتونها و نوترونها) آن اتم مي باشد ، اما جرم اتمي برخي ديگر از اتم ها داراي اعشار بوده و تفاوت زيادي با عدد جرمي دارند، زيرا اين عنصرها مانند مس و كلر داراي چند ايزوتوپ طبيعي با اعداد جرمي متفاوت هستند كه جرم اتمي آنها به صورت جرم اتمي ميانگين بيان مي شود، به همين دليل بين عدد جرمي و جرم اتمي آنها اختلاف ديده مي شود.
بنابراين به اختصار مي توان گفت كه:
عدد جرمي ، مجموع تعداد پروتونها و نوترونهاست، درحاليكه جرم اتمي عبارت است از جرم يك اتم بر حسب واد اتمي.
عدد جرمي هميشه عددي صحيح است در حاليكه جرم اتمي اينطور نيست.
واحد عدد جرمي نوكلئون (زير اتم) مي باشد درحاليكه واحد جرم اتمي amu است.
ميليكان در سال 1910 آزمايشي معروف به آزمايش قطره ي روعن ترتيب داد و به وسيله آن توانست بار الكترون را محاسبه نمايد. توضيح اين آزمايش نياز به رسم شكل و تصوير دارد كه در حال حاضر در سيستم تصوير گذاري مشكل وجود دارد و من سعي مي كنم بدون شكل اين را آزمايش را براي شما توضيح دهم. در آزمايش ميليكان ابتدا روغن در يك ميدان الكتريكي كه دو سر مثبت و منفي آن دو صفحه ي افقي نسبتا" بزرگ است، افشانده مي شود. در واقع روغن بين اين دو صفحه ي باردار به صورت قطراتي افشانده مي شود. قطره هاي ريز روغن به محض قرار گرفتن در يك ميدان الكتريكي، باردار مي شوند. حال بار قطره آن چيزي است كه بايد اندازه گرفته شود. قطره ي كوچكي از روغن با جرم m را در نظر بگيريد كه حامل بار الكتريكي q است. اين قطره ميان دو صفحه ي افقي قرار دارد كه فاصله ي آنها d است و اختلاف پتانسيل الكتريكي v ميان آنها برقرار است. در اينصورت يك ميدان الكتريكي يكنواخت E با شدت v/d ميان آن دو صفحه وجود دارد. اين ميدان را مي توان طوري تنظيم كرد كه نيروي الكتريكي qE كه قطره را به سمت بالا مي برد با نيروي حاصل از گرانش mg كه قطره را به سمت پايين مي برد مساوي شود و درنتيجه قطره بين دو صفحه توازن داشته و در فضاي بين دو صفحه ساكن بماند. در اين حالت مي توان نوشت:
Fel=Fg درنتيجه qE=mg و بنابراين: q=mg/E
جرم قطره را در اصل مي توان از روي شعاع قطره و چگالي روغني كه قطره از آن تشكيل شده است، تعيين نمود. ميليكان اين اندازه گيريها را با روشي غيرمستقيم انجام مي داد. ولي امروزه مي توان به جاي قطره هاي روغن از گويهاي پلي استيرني كوچك استفاده نمود كه جرم مشخص دارند. به هر حال با داشتن جرم قطره، شدت ميدان الكتريكي و شتاب جاذبه كه همگي مشخص هستند، به راحتي بار q قابل اندازه گيري است. نتيجه ي جالب توجهي كه ميليكان به دست آورد اين بود كه بار q كه براي قطرات با اندازه هاي مختلف محاسبه مي نمود، همگي مضربي از (1، 2،3، و... برابر) است از يك بار بسيار كوچكك وي اين بار بسيار كوچك را به يك الكترون نسبت داد و بار الكترون را برابر 19- **10 *6/1 كولن بدست آورد.
با بدست آوردن مقدار بار توسط ميليكان و مشخص بودن نسبت بار به جرم توسط تامسون، با حل يك معادله ساده، به راحتي جرم الكترون نيز بدست مي آيد.
14- چرا در هسته اتم تعداد نوترونها بيشتر از پروتونها است { منظورم از عدد اتمي 83 به بعد است }
براي پاسخ قانع كننده به اين سوال بايد از مباني فيزيك كونتم كمك گرفت.
از پاسخ مفصلي كه بايد به اين سوال داد به جواب مختصر زير اكتفا ميكنم:
نيروي هسته اي كه هسته را پايدار نگه ميدارد توان خنثي گردن نيروي دافعه بين پروتونها را خواهد داشت لذا ميتوان هسته اي سنگين با نوترونهاي زياد داشت.
بعبارت ديگر اين جمله توجيهي بر وجود چنين هسته سنگيني بصورت پايدار است.
15- چرا كربن 12 به عنوان مبناي واحد جرم اتمي انتخاب شده است ؟
وزن هاي اتمي يك رشته اعداد نسبي هستند كه مقدار مطلق آنها به نوع استاندارد تعريف شده بستگي دارد. در گذشته فيزيكدان ها جرم فراوانترين ايزوتوپ اكسيژن را كه برابر1/16 بود به عنوان مقياس تعريف كردند ، در حالي كه شيميدان ها وزن اتمي متوسط مخلوط ايزوتوپ ( )كه به طور طبيعي وجود دارد وبرابر 16 است به عنوان مقياس در نظر گرفته اند. اين دو تعريف به دو مقياس مختلف وزن اتمي منجر شد.طبق مقياس فيزيكدان ها، وزن اتمي مخلوط ايزوتوپ هاي اكسيژن 16 نمي باشد بلكه 0044/16 است از اين رو براي تبديل وزن اتمي در مقياس فيزيكدان ها به وزن اتمي شيميدان ها بايد آن را در
= ضرب كرد.هردو مقياس وزن اتمي در سال 1961 كنار گذاشته شد و به وسيله ي يك مقياس واحد كه بر پايه ي استانداردي جديد قرار دارد جانشين گرديد.اكنون فراوانترين ايزوتوپ كربن ، C كه بايد برابر با 12 باشد به عنوان مقياس تعريف مي شود.كربن به صورت مخلوطي از892/98 درصد 12C و108/1 درصد 13Cمي باشد.
تعداد اتم هاي كربن كه دقيقا در 12 گرم 12Cوجود دارد عدد آووگادرو ناميده ميشود. يك مول، مقدار ماده اي است كه شامل يك عدد آووگادرو از ذرات باشد.
بيان ديگري از اين موضوع به صورت زير است:
براي اين كه يك واحد ثابتي براي اندازه گيري وزن اتمي به وجود آيد لازم است يك عنصر را به عنوان مبدا انتخاب نمود و وزن ساير اتم ها را نسبت به آن سنجيد. انتخاب اين عنصر اختياري است. طي سال هاي متمادي اكسيژن براي اين منظور انتخاب شده بود ووزني برابربا 100 واحد جرم اتمي به آن داده بودند. بعدها اين وزن به 16 كاهش يافت. در سال هاي اخير متداولترين ايزوتوپ طبيعي كربن 12C به عنوان مبدا انتخاب گرديده است كه وزني معادل
000/12 واحد جرم اتمي به آن داده شده است.بنابراين تعريف، از وزن اين ايزوتوپ بنام يك واحد جرم اتمي يا يك amu خوانده مي شود. و و يك amu آن دقيقا جر م اتم12C برابر يك گرم است.
منابع:
1- نظم ها وبي نظمي ها در خواص عناصر تأليف: دكتر محمد كوتي .
2- شيمي معدني ، مباني نظري ، جلد اول تأليف: دكتر اكبر رئيسي شبري و دكتر محمد رضا ملاردي .
3- شيمي عمومي ماهان جلد اول.
4- شيمي عمومي هيئت مؤلفان جلد اول.
1- آب معدني، آب معمولي، آب مقطر و آب خالص چه تفاوتهايي با هم دارند و آب باران، آب چشمه جزء كدام دسته اند؟
پاسخ: آب معدني، آبي است كه داراي املاح و يونهاي مفيد و مورد نياز بدن است. اين يونها و املاح عبارتند از: كلسيم، پتاسيم، فلوئور، منيزيم، فسفات، سولفات، بيكربنات، سديم، كلرور، نيترات و آمونيوم. آب معدني آبي است كه تقريباْْ خالص بوده، تنها داراي بعضي از يونها ميباشد. بسته به منبعي كه آب معمولي از آن تهيه ميشود، اين يونها متفاوت است. زيرا در فرآيند تصفيه، معمولاْْ يونها را جدا نميكنند و چون آب باران كه منبع آبهاي زيرزميني است از روي سنگهاي زيرزميني و رسوبي عبور ميكند، آب معمولي، معمولاْْ داراي يونهاي كلسيم ، منيزيم و آهن ميباشد. ممكن است آب داراي كلسيم هيدروژن كربنات كه عامل سختي موقت آب نيز است، باشد. آب مقطر و آب خالص هم تفاوتي با هم ندارند، به عبارت ديگر براي به دست آوردن آب خالص آنرا تقطير كرده تا آب مقطر يا آب خالص كه عاري از هر گونه يون يا نمك يا هر ناخالصي ديگر است، به دست آيد. آب باران، آب خالص است. آب چشمه هم آب معمولي است، زيرا از روي سنگها عبور كرده و بعضي از يونها را در خود حل نموده است.
----------------------------------------------------------------------------
2- چه عواملي در تعيين ارتفاع ابرها از سطح زمين و شكل آنها موثرند و فرمول شيميايي برف كربنيك چيست؟
پاسخ: عواملي كه در تعيين ارتفاع و شكل ابرها مؤثرند، عبارتند از دما و فشار. برف كربنيك هم، همان يخ خشك يا كربن دي اكسيد ( CO2) جامد است.
وقتي كه دما كاهش يافته و فشار افزايش يابد، ابر تشكيل شده و باران ميبارد. علت عدم بارش در تابستان دماي زياد است. اما ممكن است يك سيستم فوقالعاده پرفشار در آسمان وجود داشته باشد، كه به علت فشار زياد، دماي نامناسب براي بارش را تحتالشعاع قرار داده، و موجب رگبار شود، كه البته مدت آن كوتاه است.
3- چرا با وجود تبخير فراوان آب در فصل تابستان، بارندگي در اين فصل كم است و اگر گرما علت آن است پس مشاهده رگبارهاي مختصر در اين فصل چگونه توجيه مي شود؟
پاسخ: در مورد ميزان آب و شوري آن كه سؤال فرمودهايد، ميزان كل آب كه به صورتهاي مختلف بخار آب، آب معمولي و يخ وجود دارند، ثابت است و تغيير نميكند. اما شوري آب متغير است و بسته به ميزان بارندگي تغيير ميكند. همچنين آب باران همواره از سنگها و رسوبات و سنگ نمكهاي مختلف عبور كرده و آنها را در خود حل ميكنند، درنتيجه ميزان شوري، متغير است.
4- با توجه به چرخه آب در طبيعت مقدار كل آب موجود در جهان و ميزان شوري آب درياها ثابت است يا تغيير مي كند. آيا بخار آب مي تواند از جو خارج شود و آيا مصرف مداوم آب باعث كاهش منابع آب مي شود؟
پاسخ: بخار آب نميتواند از جو خارج شود، زيرا در ناحيهاي از جو در زير لايهي اوزون آنچنان دما پائين است كه سبب بازگشت بخارات آب ميشود. و بالاخره، مصرف مداوم آب موجب كاهش منابع آب شيرين و قابل مصرف ميشود، اما در ميزان كل آبها تاثيري ندارد.
فرق بين سختي دايمي و موقت چيست؟ويزگي هاي هر كدام
پاسخ: آبي كه در طبيعت وجود دارد تقريبا هميشه ناخالص ميباشد. زيرا كه اغلب داراي گچ ، آهك ، نمك طعام ، تركيبات منيزيم ، آهن ، اكسيژن و ازت ، انيدريد كربنيك ، تركيبات آلي و غيره است و مقدار اين اجسام در آبهاي مختلف متفاوت است. در آب اجسام ديگري مانند گل و لاي و غيره هستند كه معلق ميباشند و مقداري باكتري هم در آبها يافت ميشود.
تعريف آب سخت
آب سخت ، آبي است كه در آن كلسيم هيدروژن كربنات و منيزيم و گچ موجود باشد. اما به طور كلي: آب سخت آبي است كه داراي مقادير قابل توجهي از يونهاي +Fe2 يا + Ca2 يا + Mg2 باشد.
صابون معمولي در آب سخت كف نمي كند، زيرا اين يونها با آنيون صابون تشكيل رسوب مي دهد. آب سخت در ديگهاي بخار باعث ايجاد اختلال در كار مي شوند. آب داراي دو سختي است يكي موقت ديگري دائم .
سختي موقت به خاطر وجود كربناتهاي كلسيم و منيزيم و آهن مي باشد. براي از ميان بردن اين سختي آب را مي جوشانند تا به صورت كربنات رسوب كند به اين علت به آن سختي موقت گويند.
سختي دائم مربوط به ديگر املاح كلسيم و منيزيم مثل نمكهاي سولفات ، كلريد يا نيترات آنهاست. درواقع تنها نمكهاي كربنات اين يونها با جوشاندن ته نشين مي شوند و ديگر نمكهاي اين يونها مانند نمكهايي با بنيان سولفات، كلريد و نيترات با جوشاندن از محلول خارج نمي شوند. اين نمكها در لوله هاي ديگهاي بخار ايجاد خوردگي مي كند. براي حذف اين گونه ها از روشهاي شيميايي استفاده مي شود.
به مجموعه سختي دائم و موقت سختي كل گفته مي شود
چون غلظت اين نمكها بسيار كم است از واحد m eqgram/lit كه معادل يك هزارم نرمال است استفاده مي شود. واحد رايج ديگر PPm است.
تغييرات سختي آب
بر حسب آنكه آب در موقع نفوذ در زمين از قشرهاي آهكي و منيزيمي و گچي گذشته و يا نگذشته باشد سختي آب كم يا زياد ميشود. آبهاي نواحي آهكي سختي زيادتري تا آبهاي نواحي گرانيتي و يا شني دارند. سختي آب در عرض سال هم ممكن است تغيير نمايد. معمولا سختي آبها در فصل باران كم و در فصل خشكي زياد ميشود.
فوايد آب سخت
آب سخت براي انسان مضر نيست بلكه مفيد است و معمولا شكستگي استخوانهاي آنهايي كه آب سخت ميآشامند زودتر بهبودي حاصل ميكند و بيماري راشيتيست كمتر در اين اشخاص ديده ميشود.
مضرات آب سخت
• آب سخت براي رختشويي و مصرف در كارخانجات مناسب نيست.
• آب سخت موجب از دست دادن طعم و مزه خوب چايي و قهوه ميشود.
• پخته نشدن حبوبات با آب سخت
• ضرر رساندن به جداره ديگهاي بخار و ايجاد قشر آهكي بر روي جداره ديگ
• خوب كف نكردن صابون و موجب افزايش مصرف صابون
• مزاحمت در هنگام شستن نسوج و دستها
رفع سختي آب
• در تجارت تعداد زيادي مواد شيميايي براي رفع سختي آب به فروش ميرسد كه داراي كربنات سديم هستند. اين مواد را قبل از ورود آب در ديگها سختي آنرا ميگيرند و يا در ديگ بر اثر افزودن اين مواد آهك و گچ را رسوب ميدهند و ديگر اين رسوب محكم به جدار ديگ نميچسبد بطوري كه ميتوان آنرا به آساني پاك نمود.
• يكي از اجسام گيرنده سختي آب تري ناتريم فسفات Na3PO ميباشد كه با اسم آلبرتتري بكار ميرود.
• يون كلسيم موجود در آب بر اثر ناتريم فسفات تبديل به "تري كلسيم فسفات"Ca3(PO4)2 ميگردد و رسوب مينمايد.
• بر اثر پختن بيكربنات كلسيم آب تبديل به كربنات ميشود و رسوب مينمايد:
Ca3(PO4)2 --> CaCO3 + CO2+H2O
• و بي كربنات كلسيم آب بر اثر كربنات سديم هم گچ و هم بيكربنات كلسيم به كربنات كلسيم تبديل ميشود و رسوب ميگردد:
Na2CO3 + Ca(HCO3)2 --> Na(HCO3)2 + CaCO3
Na2CO3 + CaSO4 --> Na2SO4 + CaCO3
اخيرا به مقدار زياد از صمغهاي مصنوعي كه قادرند تعويض يون كنند براي رفع سختي آب استفاده ميكنند. صمغ لواتيت در آلمان و آمبرليت و دووكس در آمريكا استعمال ميگردد.
درجه سختي آب
درجه سختي آب را از روي مقدار كلسيم و منيزيم موجود در آن تعيين ميكنند.
در آلمان اگر آبي ده ميلي گرم CaO در يك ليتر داشته باشد ميگويند درجه سختي آب يك است. در فرانسه اگر آبي در يك ليتر ده ميلي گرم كربنات كلسيم يا همسنگ آن كربنات منيزيم داشته باشد ميگويند كه يك درجه سختي دارد. در انگلستان اگر آبي ده ميلي گرم كربنات كلسيم و يا همسنگ آن كربنات منيزيم در 0.7 ليتر داشته باشد يك درجه سختي دارد.
براي تعيين سريع سختي آب كارخانه شيميايي واقع در آلمان قرصهايي ساخته است. در يك لوله آزمايش مخصوص و مدرج آب مورد آزمايش را تا خط نشان لوله پر مينمايند و بوسيله معرفي كه همراه بسته قرصهاست رنگ اين آب را قرمز ميكنند و آگاه آنقدر از اين قرصها در آن مياندازند تا رنگ آب سبز گردد. شماره قرصهاي ريخته شده در لوله آزمايش برابر درجه سختي آب ميباشد. دقت اين روش تا نيم درجه است.
5- مشخصات سكههاي جديد رايج كشور را بيان كنيد
قطر سكه جديد 50 ريالي، 2/20 ميليمتر، ضخامت آن 33/1 ميليمتر و وزن آن 5/3 گرم است، آلياژ اين سكه مس، نيكل و آلومينيوم است.
طرح روي سكه شامل مبلغ اسمي سكه (50 ريال) در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف آن است.
طرح پشت سكه 50 ريالي شامل تصوير بارگاه حضرت معصومه (س) در وسط، عبارت «بارگاه حضرت معصومه» در پايين است.
همچنين قطر سكه جديد 100 ريالي، 59/22 ميليمتر، ضخامت آن 36/1 ميليمتر و وزن آن 6/4 گرم است. آلياژ اين سكه مس، نيكل و آلومينيوم است.
طرح روي سكه شامل مبلغ اسمي سكه (100 ريال) در وسط، عبارت جمهوري اسلامي در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف است.
طرح پشت سكه جديد 100 ريال عبارت است از تصويب بارگاه امام رضا(ع) در وسط و عبارت بارگاه امام رضا در پايين.
قطر سكه جديد 250 ريالي، 52/24 ميليمتر، ضخامت آن 35/1 ميليمتر و وزن آن نيز 5/5 گرم است، آلياژ اين سكه از مس، نيكل و روي است.
طرح روي سكه جديد 250 ريالي مبلغ اسمي آن در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين و شاخههاي درخت زيتون در دو طرف است.
طرح پشت سكه نيز طرح گل اناردر وسط و خوشه گندم در دوطرف است.
قطر سكه جديد 500 ريالي، 25/27 ميليمتر، ضخامت آن 83/1 ميليمتر و وزن آن 9/8 گرم است.
آلياژ قرص داخلي اين سكه از مس، نيكل و آلومينيوم و حلقه بيروني نيز از مس و نيكل است.
طرح روي سكه جديد 500 ريالي شامل مبلغ اسمي در وسط، عبارت جمهوري اسلامي ايران در بالا، سال ضرب در پايين، حاشيه طرح قرص داخلي مينياتور ايران و اجراي گل 12 برگ در حاشيه است.
طرح پشت سكه نيز طرح انتزاعي سيمرغ و گل در نقاشيهاي مينياتور ايران و اجراي گل 12 برگ درحاشيه است
6-چرا بنزين رنگي است اطلاعاتي بدهيد.
قسمت اعظم بنزين از ئيدروكربنهاي كمي سنگينتر از بوتان كه حداكثر دماي جوش آنها 175 درجه سانتيگراد ميباشد، تشكيل شده است. از آنجا كه هيدروكربنها موادي بي بو و بي رنگ هستند، بنزين نيز بايد بيبو بيرنگ باشد.
اما در مورد رنگ و بوي بنزين نيز بايدگفت، بو و رنگ بنزين مربوط به تركيبات اتري و كتوني موجود در بنزين است. اين مواد را به بنزين اضافه نميكنند، بلكه چون بنزين دربرگيرنده يك برش و ماحصل اختلاط چندين تركيب با نقاط جوش مشابه است، برخي از تركيبات اتري و كتوني سبك نيز در اين برش جاي ميگيرند.
همچنين ناخالصيهاي گوگرددار و نيتروژندار به همراه مواد نفتي از جمله بنزين سبب بدبو شدن اين تركيبات شده و سوختن ناقص آنها نيز گازهاي سمي و زيانآور پديد ميآورد.
7- در اتم هاي تك الكتروني يا يون هاي هيدروژني ، اوربيتال لايه هاي بالاتر از نظر انرژي چه وضعيتي دارند؟
پاسخ :انرژي اربيتال ها براساس رابطهيزيربه دست مي آيند :
كه در آن جرم ، e بار الكترون ، z بار هسته و h ثابت پلانك است . با قراردادن يك ثابت به جاي كميت هاي ثابت رابطه ي بالا ، رابطه ساده تر زير بدست مي آيد .
مقدارK در حدود ev6/13است . انرژي الكترون جدا از هسته صفراست . براي يك سيستم تك الكتروني مثل اتم هيدروژن تمام ترازهاي فرعي مربوط به يك تراز اصلي انرژي يكساني دارند و ترتيب پايداري اربيتال ها به صورت زير است.
در اتم هاي چند الكتروني ، اربيتال هاي متعلق به يك لايه با n معين انرژي يكساني ندارند ، بلكه ترتيب پايداري آنها به صورت زير است و دليل اين است كه دخالت الكترون هاي ديگر (اثر پوششي) به خصوص الكترون هاي لايه هاي داخلي موجب اختلال انرژي در ترازهاي فرعي يك لايه اصلي مي شود .
8- لطفا در باره تركيبات و فرمول بندي تميز كننده و شوينده هاي دندان توضيح دهيد
پاسخ : ,در هر دوره از زمان و با توجه به سطح دانش و اگاهي نسبت به مواد قابل دسترسي,ويژگي خاص خود را داشته و با زمان هاي ديگر متفاوت استامروزه اجزاي اصلي تميز كننده هاي دندان(خمير دندان ها)كه مورد قبول جامعه دندانپزشكي جهان است,به شرح زير است كه اين اجزا معمولا در هر سه شكل ان يعني خمير,پودر و مايع به كار گرفته مي شود.
1.ماده براق كننده(سائينه):
.كه براي برداشتن باقيمانده مواد غذايي و يا هر نوع ماده بد رنگ كننده دندان ها بكار مي رود و حدود نيمي از وزن خمير دندان را تشكيل مي دهد كه اين ماده ممكن است:كربنات كبسيم رسوبي,فسفات دي كلسيك,فسفات تري كلسيك,پيرو فسفات كلسيم,كربنات منيزيم,هيدروكسيد الومينيم,متا فسفات سديم(نا محلول)سيليكات سديم,سيليكات منيزيم,سولفات الومينيم و سيليكاژ هاي بي اب شده باشد(به ميزان 50% وزن خمير دندان).
.2.ماده مرطوب كننده:
كه براي جلوگيري از سخت و خشك شدن خمير دندان به كار مي رود.بهترين ماده براي اين منظور ""گليسيرين"" است ولي از سوربيتول و پروپان گليكول و اتيلن گليكول نيز به عنوان ماده مرطوب كننده خمير دندان استفاده مي شود(به ميزان تقريبي20%)
3.ماده كف كننده و پاك كننده:
كه براي امولسيون كردن مواد چسبنده به دندان و كمك به براق شدن دندان به ميزان تقريبي 2%به خميردندان اضافه مي شود.متداول ترين ان ها عبارت است از:سديم لاريل سولفات,منيزيم لاريل سولفات,سديم منو گليسرو سولفات,صابون.
4.ماده چسبنده:
كه براي پيوستن اجزاي خمير دندان به يكديگر به ميزان تقريبي 5/1%به ان اضافه مي شود.متداول ترين موادي كه به اين منظور به كار مي رود عبارت است از:صمغ,كتيرا,ژلاتين,الژينات سديم,پلي اتيلن,نشاسته,سديم كر بوكسي متيل سلولز.
5.ماده شيرين كننده:
كه به منظور شيرين كردن تميز كننده هاي دندان همراه با اسانس ها به كار گرفته مي شوند تا اين فراورده ها را مطبوع نمايد.متداول ترين عبارتند از:سديم ساخارين,ساخارين و شكر(به ميزان تقريبي 1/0 درصد).استفاده از شكر ممكن است باعث بروز اين اشكال شود كه ضمن متبلور شدن موجب سخت شدن خمير دندان شود.
6.ماده مطبوع كننده:
كه براي پوشانيدن طعم نا مطبوع مواد مصرف شده در خمير دندان و خوشبو كردن ان به كار گرفته مي شود و عمدتا اسانس هاي خوراكي عبارتند از:اسانس نعناع صحرايي,اسانس نعناع سبز,اسانس دار چينواسانس ميخك,مفتول و ........(به ميزان تقريبي 1%).
7.ماده محافظ:
كه مواد ضد ميكروبي بوده و خاصيت ضد عفوني كنندگي دارند و عبارتند از:سديم نبزوات,اسيد نبزوئيك,متيل پارابن,اتيل پارابن و .......(به ميزان تقريبي 2/0%).
8.تركيب هاي فلئوردار:
كه باعث استحكام ميناي دندان شده و از پوسيدگي ان جلوگيري مي كنند و عبارتند از:فلئوريد سديم,فلئوريد قلع,مونوفلئوروفسفات سديم و تركيبات فلئوردار امين ها.
9.رنگ ها:
اين تركيب ها از دسته رنگ هاي خوراكي مجاز مي باشند كه به منظور دادن رنگ دلخواه به خمير دندان,استفاده مي شود.
10.اب:
معمولا از اب مقطر و ابي كه درجه خلوص ان نزديك به اب مقطر باشد,استفاده مي شود(به ميزان تقريبي 20%).
11:تركيب هاي دارويي:
اين تركيبات نقش دارويي داشته و در بعضي موارد به فرمول خمير دندان هاي خاصي اضافه مي شوند مانند:نمك مضاعف سديم و مس كلروفيلين.
12.مواد متفرقه:
اين گونه مواد به منظور هاي خاصي كه مورد نياز باشد مورد استفاده قرار مي گيرد.براي مثال براي جلوگيري از خوردگي لوله هاي خمير دندان,موادي نظير سيليكات سديم به خمير دندان اضافه مي كنند,يا اين كه براي تثبيت خمير دندان و جلوگيري از سخت شدن ان به ان مقداري تترا سديم پيروفسفات اضافه مي كنند.
پودر شوينده دندان:
براي تهيه پودر شوينده دندان از كربنات كلسيم(95%),صابون(5/0%),اسانس نعناع,ساخارين(4%),و يا كربنات كلسيم(90%),بيكربنات سديم(4%),صابون(6%),اسانس نعناع,روغن ميخك و روغن دارچين(هر كدام يك قطره),استفاده مي شود.براي دندان هاي اهكي و حساس مقداري اوره و فسفات ئيدروژن دي امونيم و براي تقويت ميناي دندان,مقداري فلوئوريد قلع نيز به خمير دندان اضافه مي شود.
اگر در محفظه كاتدي هيچ گازي نباشد آيا باز هم پرتو و باريكه نور مشاهده مي شود؟
پاسخ: خير، چون گازها تحريك مي شوند و رنگ ايجاد مي شود، اگر گازي نباشد رنگ هم ديده نمي شود ولي پرتو كاتدي وجود دارد.
9- آيا اگر پرتو كاتدي موج باشد مي تواند چرخ پره دار را به حركت درآورد؟
پاسخ: خير، اگر موج باشد چرخ پره دار را نمي چرخاند و حركت نمي دهد و اگر حركت دهد دليل بر ذره اي بودن است. اگر موج باشد از جسم خارج مي شود يا در آن گير مي كند بدون اينكه موجب حركت آن شود و در صورت ذره اي بودن به جسم ديگر برخورد مي كند انرژي جنبشي اش را به او منتقل كرده و باعث حركت آن مي شود
10- چرا بور نتوانست طيف نشري خطي را براي ساير عنصرها توجيه كند؟
پاسخ: اين تئوري توانست طيف هايي مانند هيدروژن را توصيف كند ولي قادر به تشريح طيف ساير عناصر به دليل پيچيدگي زياد نيست چون براي عناصر ديگر غير هيدروژن مانند سديم بايد ترازهاي فرعي را نيز منظور مي كرد كه اصلا به وجود آنها پي نبرده بود.
11- لطفا درمورد جيوه قرمز وتهيه ومعرفي دستگاهي كه بشودبا آن جيوه قرمز تهيه كرد معرفي نماييد يا كتابي جامع دراين خصوص راهنمايي بفرماييد باتشكر
پاسخ : خود فلز جيوه به صورت مايع براق نقره اي رنگي است و جيوه ي قرمز به صورت واقعي وجود ندارد. بلكه تركيب HgO يعني جيوه II اكسيد قرمز رنگ مي باشد. HgO قرمز رنگ در نتيجه ي پيروليز ملايم نيترات مركور يا مركوريك ، يا به وسيله ي واكنش مستقيم عناصر مربوطه در 300-350 درجه سانتيگراد، يا به صورت بلورهاي قرمز رنگ از گرم كردن محلول قليايي K2HgI4 تشكيل مي شود.
اما جيوه ي قرمز يا red mercury يك اصطلاح و يك ماده ي موهومي (فرضي) است كه ادعا مي شود در توليد بمبهاي هسته اي استفاده مي شود. برخي معتقدند كه جيوه ي قرمز يك ماده با تكنيك مخفيانه است. فرض مي شود كه جيوه ي قرمز يك ماده ي منفجره با قدرت باورنكردني است كه در ساخت بمبهاي قابل حمل مانند بمبهاي شكافت به كار مي رود.
در مورد اين اصطلاح مي توانيد به سايت هاي http://en.wikipedia.org/wiki/Red_mercury
و http://chemistry.about.com/cs/chemicalweapons/f/blredmercury.htm
مراجعه بفرماييد.
12- آب سنگين چيست؟
اگر در آب معمولي (H2O) به جاي ايزوتوپ هيدروژن معمولي از ايزوتوپ هيدروژن دوتريم استفاده شود آب سنگين بدست ميآيد.
آب سنگين كه در آن جاي هيدروژن معمولي را دوتريم اشغال كرده است، توجه ويژه دانشمندان را جلب ميكند. اين آب به عنوان ناخالصي به مقدار كم در آبهاي طبيعي وجود دارد. مثلا در هر 5600 متر مكعب آب معمولي دريا يك متر مكعب آب سنگين وجود دارد. تمام خواص آن با آب معمولي فرق دارد:
آب سنگين چگالي و گران روي بيشتري دارد. دماي انجمادش 8/3 درجه سانتيگراد است. براي سلامتي انسان هم مؤثر است. در آب تريتيم ، هيدروژن جاي خود را به ترتيم داده است. آب تريتيم خيلي كمتر از آب سنگين در طبيعت يافت ميشود.
آب فوق سنگين كه در آن جاي اكسيژن معمولي را ايزوتوپهاي آن اشغال كرده است، نسبتا فراوان ميباشد. چگالي اين آب 11.3 درصد بيشتر از آب معمولي است. اما از لحاظ خواص ديگر شبيه آب معمولي ميباشد. جالب توجه آنكه آب صاف ، در حالت آرام به آساني فرو سرد شده و تا 33 درجه سانتيگراد زير صفر مايع ميماند. و يا ميتواند تا دماي 200 درجه سانتيگراد بالاي صفر ابر تفته گردد. از اين خاصيت آن در صنايع بطور وسيع استفاده ميشود.
13- عدد جرمي چه تفاوتي با جرم اتمي دارد؟
عدد جرمي
به مجموع تعداد پروتونها و نوترونهاي يك اتم عدد جرمي مي گويند. عدد جرمي با A نشان داده مي شود. A = Z+ N . عدد جرمي هميشه عددي صحيح مي باشد و هرگز اعشار ندارد.
جرم اتمي، جرم اتم بر حسب واحد اتمي است. (مانند طول كه در دستگاه استاندارد بر حسب متر بيان مي شود و متر واحد طول مي باشد.) اين واحد اتمي , عدد جرمي 12 مربوط به اتم كربن 12 مي باشد. اين واحد اتمي را به اختصار amu مي نامند و به طور مثال گفته مي شود جرم يك اتم اكسيژن -16 برابر 16 amu است. يعني جرم اتم اكسيژن كه داراي عدد جرمي 16 است، برابر 16 amu است. جرم اتمي برخي اتم ها نيز عددي صحيح و برابر يا بسيار نزديك به عدد جرمي (عده ي كل پروتونها و نوترونها) آن اتم مي باشد ، اما جرم اتمي برخي ديگر از اتم ها داراي اعشار بوده و تفاوت زيادي با عدد جرمي دارند، زيرا اين عنصرها مانند مس و كلر داراي چند ايزوتوپ طبيعي با اعداد جرمي متفاوت هستند كه جرم اتمي آنها به صورت جرم اتمي ميانگين بيان مي شود، به همين دليل بين عدد جرمي و جرم اتمي آنها اختلاف ديده مي شود.
بنابراين به اختصار مي توان گفت كه:
عدد جرمي ، مجموع تعداد پروتونها و نوترونهاست، درحاليكه جرم اتمي عبارت است از جرم يك اتم بر حسب واد اتمي.
عدد جرمي هميشه عددي صحيح است در حاليكه جرم اتمي اينطور نيست.
واحد عدد جرمي نوكلئون (زير اتم) مي باشد درحاليكه واحد جرم اتمي amu است.
ميليكان در سال 1910 آزمايشي معروف به آزمايش قطره ي روعن ترتيب داد و به وسيله آن توانست بار الكترون را محاسبه نمايد. توضيح اين آزمايش نياز به رسم شكل و تصوير دارد كه در حال حاضر در سيستم تصوير گذاري مشكل وجود دارد و من سعي مي كنم بدون شكل اين را آزمايش را براي شما توضيح دهم. در آزمايش ميليكان ابتدا روغن در يك ميدان الكتريكي كه دو سر مثبت و منفي آن دو صفحه ي افقي نسبتا" بزرگ است، افشانده مي شود. در واقع روغن بين اين دو صفحه ي باردار به صورت قطراتي افشانده مي شود. قطره هاي ريز روغن به محض قرار گرفتن در يك ميدان الكتريكي، باردار مي شوند. حال بار قطره آن چيزي است كه بايد اندازه گرفته شود. قطره ي كوچكي از روغن با جرم m را در نظر بگيريد كه حامل بار الكتريكي q است. اين قطره ميان دو صفحه ي افقي قرار دارد كه فاصله ي آنها d است و اختلاف پتانسيل الكتريكي v ميان آنها برقرار است. در اينصورت يك ميدان الكتريكي يكنواخت E با شدت v/d ميان آن دو صفحه وجود دارد. اين ميدان را مي توان طوري تنظيم كرد كه نيروي الكتريكي qE كه قطره را به سمت بالا مي برد با نيروي حاصل از گرانش mg كه قطره را به سمت پايين مي برد مساوي شود و درنتيجه قطره بين دو صفحه توازن داشته و در فضاي بين دو صفحه ساكن بماند. در اين حالت مي توان نوشت:
Fel=Fg درنتيجه qE=mg و بنابراين: q=mg/E
جرم قطره را در اصل مي توان از روي شعاع قطره و چگالي روغني كه قطره از آن تشكيل شده است، تعيين نمود. ميليكان اين اندازه گيريها را با روشي غيرمستقيم انجام مي داد. ولي امروزه مي توان به جاي قطره هاي روغن از گويهاي پلي استيرني كوچك استفاده نمود كه جرم مشخص دارند. به هر حال با داشتن جرم قطره، شدت ميدان الكتريكي و شتاب جاذبه كه همگي مشخص هستند، به راحتي بار q قابل اندازه گيري است. نتيجه ي جالب توجهي كه ميليكان به دست آورد اين بود كه بار q كه براي قطرات با اندازه هاي مختلف محاسبه مي نمود، همگي مضربي از (1، 2،3، و... برابر) است از يك بار بسيار كوچكك وي اين بار بسيار كوچك را به يك الكترون نسبت داد و بار الكترون را برابر 19- **10 *6/1 كولن بدست آورد.
با بدست آوردن مقدار بار توسط ميليكان و مشخص بودن نسبت بار به جرم توسط تامسون، با حل يك معادله ساده، به راحتي جرم الكترون نيز بدست مي آيد.
14- چرا در هسته اتم تعداد نوترونها بيشتر از پروتونها است { منظورم از عدد اتمي 83 به بعد است }
براي پاسخ قانع كننده به اين سوال بايد از مباني فيزيك كونتم كمك گرفت.
از پاسخ مفصلي كه بايد به اين سوال داد به جواب مختصر زير اكتفا ميكنم:
نيروي هسته اي كه هسته را پايدار نگه ميدارد توان خنثي گردن نيروي دافعه بين پروتونها را خواهد داشت لذا ميتوان هسته اي سنگين با نوترونهاي زياد داشت.
بعبارت ديگر اين جمله توجيهي بر وجود چنين هسته سنگيني بصورت پايدار است.
15- چرا كربن 12 به عنوان مبناي واحد جرم اتمي انتخاب شده است ؟
وزن هاي اتمي يك رشته اعداد نسبي هستند كه مقدار مطلق آنها به نوع استاندارد تعريف شده بستگي دارد. در گذشته فيزيكدان ها جرم فراوانترين ايزوتوپ اكسيژن را كه برابر1/16 بود به عنوان مقياس تعريف كردند ، در حالي كه شيميدان ها وزن اتمي متوسط مخلوط ايزوتوپ ( )كه به طور طبيعي وجود دارد وبرابر 16 است به عنوان مقياس در نظر گرفته اند. اين دو تعريف به دو مقياس مختلف وزن اتمي منجر شد.طبق مقياس فيزيكدان ها، وزن اتمي مخلوط ايزوتوپ هاي اكسيژن 16 نمي باشد بلكه 0044/16 است از اين رو براي تبديل وزن اتمي در مقياس فيزيكدان ها به وزن اتمي شيميدان ها بايد آن را در
= ضرب كرد.هردو مقياس وزن اتمي در سال 1961 كنار گذاشته شد و به وسيله ي يك مقياس واحد كه بر پايه ي استانداردي جديد قرار دارد جانشين گرديد.اكنون فراوانترين ايزوتوپ كربن ، C كه بايد برابر با 12 باشد به عنوان مقياس تعريف مي شود.كربن به صورت مخلوطي از892/98 درصد 12C و108/1 درصد 13Cمي باشد.
تعداد اتم هاي كربن كه دقيقا در 12 گرم 12Cوجود دارد عدد آووگادرو ناميده ميشود. يك مول، مقدار ماده اي است كه شامل يك عدد آووگادرو از ذرات باشد.
بيان ديگري از اين موضوع به صورت زير است:
براي اين كه يك واحد ثابتي براي اندازه گيري وزن اتمي به وجود آيد لازم است يك عنصر را به عنوان مبدا انتخاب نمود و وزن ساير اتم ها را نسبت به آن سنجيد. انتخاب اين عنصر اختياري است. طي سال هاي متمادي اكسيژن براي اين منظور انتخاب شده بود ووزني برابربا 100 واحد جرم اتمي به آن داده بودند. بعدها اين وزن به 16 كاهش يافت. در سال هاي اخير متداولترين ايزوتوپ طبيعي كربن 12C به عنوان مبدا انتخاب گرديده است كه وزني معادل
000/12 واحد جرم اتمي به آن داده شده است.بنابراين تعريف، از وزن اين ايزوتوپ بنام يك واحد جرم اتمي يا يك amu خوانده مي شود. و و يك amu آن دقيقا جر م اتم12C برابر يك گرم است.
منابع:
1- نظم ها وبي نظمي ها در خواص عناصر تأليف: دكتر محمد كوتي .
2- شيمي معدني ، مباني نظري ، جلد اول تأليف: دكتر اكبر رئيسي شبري و دكتر محمد رضا ملاردي .
3- شيمي عمومي ماهان جلد اول.
4- شيمي عمومي هيئت مؤلفان جلد اول.
| (cached) |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (cached) |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
هنگامي كه هسته اتم اورانيوم در يك واكنش زنجيره اي شكافته شود مقداري انرژي آزاد خواهد شد.
براي شكافت هسته اتم اورانيوم، يك نوترون به هسته آن شليك ميشود و در نتيجه اين فرايند، اتم مذكور به دو اتم كوچكتر تجزيه شده و تعدادي نوترون جديد نيز آزاد ميشود كه هركدام به نوبه خود ميتوانند هسته هاي جديدي را در يك فرايند زنجيره اي تجزيه كنند.
مجموع جرم اتمهاي كوچكتري كه از تجزيه اتم اورانيوم بدست مي آيد از كل جرم اوليه اين اتم كمتر است و اين بدان معناست كه مقداري از جرم اوليه كه ظاهرا ناپديد شده در واقع به انرژي تبديل شده است، و اين انرژي با استفاده از رابطه E=MC۲ يعني رابطه جرم و انرژي كه آلبرت اينشتين نخستين بار آنرا كشف كرد قابل محاسبه است.
اورانيوم به صورت دو ايزوتوپ مختلف در طبيعت يافت ميشود. يعني اورانيوم U۲۳۵ يا U۲۳۸ كه هر دو داراي تعداد پروتون يكساني بوده و تنها تفاوتشان در سه نوترون اضافه اي است كه در هسته U۲۳۸ وجود دارد. اعداد ۲۳۵ و ۲۳۸ بيانگر مجموع تعداد پروتونها و نوترونها در هسته هر كدام از اين دو ايزوتوپ است.
براي بدست آوردن بالاترين بازدهي در فرايند زنجيره اي شكافت هسته بايد از اورانيوم ۲۳۵ استفاده كرد كه هسته آن به سادگي شكافته ميشود. هنگامي كه اين نوع اورانيوم به اتمهاي كوچكتر تجزيه ميشود علاوه بر آزاد شدن مقداري انرژي حرارتي دو يا سه نوترون جديد نيز رها ميشود كه در صورت برخورد با اتمهاي جديد اورانيوم بازهم انرژي حرارتي بيشتر و نوترونهاي جديد آزاد ميشود.
اما بدليل "نيمه عمر" كوتاه اورانيوم ۲۳۵ و فروپاشي سريع آن، اين ايزوتوپ در طبيعت بسيار نادر است بطوري كه از هر ۱۰۰۰ اتم اورانيوم موجود در طبيعت تنها هفت اتم از نوع U۲۳۵ بوده و مابقي از نوع سنگينتر U۲۳۸ است.
دانشمندان هسته اي براي دست يابي هرچه بيشتر به ايزوتوپ نادر U۲۳۵ كه در توليد انرژي هسته اي نقشي كليدي دارد، از روشي موسوم به غني سازي استفاده مي كنند. براي اين كار، دانشمندان ابتدا كيك زرد را طي فرايندي شيميائي به ماده جامدي به نام هگزافلوئوريد اورانيوم تبديل ميكنند كه بعد از حرارت داده شدن در دماي حدود ۶۴ درجه سانتيگراد به گاز تبديل ميشود.
| كيك زرد داراي خاصيت راديو اكتيويته است و ۶۰ تا ۷۰ درصد آنرا اورانيوم تشكيل ميدهد |
هگزافلوئوريد اورانيوم كه در صنعت با نام ساده هگز شناخته ميشود ماده شيميائي خورنده ايست كه بايد آنرا با احتياط نگهداري و جابجا كرد. به همين دليل پمپها و لوله هائي كه براي انتقال اين گاز در تاسيسات فراوري اورانيوم بكار ميروند بايد از آلومينيوم و آلياژهاي نيكل ساخته شوند. همچنين به منظور پيشگيري از هرگونه واكنش شيميايي برگشت ناپذير بايد اين گاز را دور از معرض روغن و مواد چرب كننده ديگر نگهداري كرد.
غني سازي
هدف از غني سازي توليد اورانيومي است كه داراي درصد بالايي از ايزوتوپ U۲۳۵ باشد.
اورانيوم مورد استفاده در راكتورهاي اتمي بايد به حدي غني شود كه حاوي ۲ تا ۳ درصد اورانيوم ۲۳۵ باشد، در حالي كه اورانيومي كه در ساخت بمب اتمي بكار ميرود حداقل بايد حاوي ۹۰ درصد اورانيوم ۲۳۵ باشد.
يكي از روشهاي معمول غني سازي استفاده از دستگاههاي سانتريفوژ گاز است.
سانتريفوژ از اتاقكي سيلندري شكل تشكيل شده كه با سرعت بسيار زياد حول محور خود مي چرخد. هنگامي كه گاز هگزا فلوئوريد اورانيوم به داخل اين سيلندر دميده شود نيروي گريز از مركز ناشي از چرخش آن باعث ميشود كه مولكولهاي سبكتري كه حاوي اورانيوم ۲۳۵ است در مركز سيلندر متمركز شوند و مولكولهاي سنگينتري كه حاوي اورانيوم ۲۳۸ هستند در پايين سيلندر انباشته شوند.
اورانيوم ۲۳۵ غني شده اي كه از اين طريق بدست مي آيد سپس به داخل سانتريفوژ ديگري دميده ميشود تا درجه خلوص آن باز هم بالاتر رود. اين عمل بارها و بارها توسط سانتريفوژهاي متعددي كه بطور سري به يكديگر متصل ميشوند تكرار ميشود تا جايي كه اورانيوم ۲۳۵ با درصد خلوص مورد نياز بدست آيد.
آنچه كه پس از جدا سازي اورانيوم ۲۳۵ باقي ميماند به نام اورانيوم خالي يا فقير شده شناخته ميشود كه اساسا از اورانيوم ۲۳۸ تشكيل يافته است. اورانيوم خالي فلز بسيار سنگيني است كه اندكي خاصيت راديو اكتيويته دارد و از آن براي ساخت گلوله هاي توپ ضد زره پوش و اجزاي برخي جنگ افزار هاي ديگر از جمله منعكس كننده نوتروني در بمب اتمي استفاده ميشود.
يك شيوه ديگر غني سازي روشي موسوم به ديفيوژن يا روش انتشاري است.
دراين روش گاز هگزافلوئوريد اورانيوم به داخل ستونهايي كه جدار آنها از اجسام متخلخل تشكيل شده دميده ميشود. سوراخهاي موجود در جسم متخلخل بايد قدري از قطر مولكول هگزافلوئوريد اورانيوم بزرگتر باشد.
در نتيجه اين كار مولكولهاي سبكتر حاوي اورانيوم ۲۳۵ با سرعت بيشتري در اين ستونها منتشر شده و تفكيك ميشوند. اين روش غني سازي نيز بايد مانند روش سانتريفوژ بارها و باره تكرار شود.
راكتور هسته اي
اورانيوم غني شده ، معمولا به صورت قرصهائي كه سطح مقطعشان به اندازه يك سكه معمولي و ضخامتشان در حدود دو و نيم سانتيمتر است در راكتورها به مصرف ميرسند. اين قرصها روي هم قرار داده شده و ميله هايي را تشكيل ميدهند كه به ميله سوخت موسوم است. ميله هاي سوخت سپس در بسته هاي چندتائي دسته بندي شده و تحت فشار و در محيطي عايقبندي شده نگهداري ميشوند.
در بسياري از نيروگاهها براي جلوگيري از گرم شدن بسته هاي سوخت در داخل راكتور، اين بسته ها را داخل آب سرد فرو مي برند. در نيروگاههاي ديگر براي خنك نگه داشتن هسته راكتور ، يعني جائي كه فرايند شكافت هسته اي در آن رخ ميدهد ، از فلز مايع (سديم) يا گاز دي اكسيد كربن استفاده مي شود.
|
1- هسته راكتور
2-پمپ خنك كننده
3- ميله هاي سوخت
4- مولد بخار
5- هدايت بخار به داخل توربين مولد برق |
براي توليد انرژي گرمائي از طريق فرايند شكافت هسته اي ، اورانيومي كه در هسته راكتور قرار داده ميشود بايد از جرم بحراني بيشتر (فوق بحراني) باشد. يعني اورانيوم مورد استفاده بايد به حدي غني شده باشد كه امكان آغاز يك واكنش زنجيره اي مداوم وجود داشته باشد.
براي تنظيم و كنترل فرايند شكافت هسته اي در يك راكتور از ميله هاي كنترلي كه معمولا از جنس كادميوم است استفاده ميشود. اين ميله ها با جذب نوترونهاي آزاد در داخل راكتور از تسريع واكنشهاي زنجيره اي جلوگيري ميكند. زيرا با كاهش تعداد نوترونها ، تعداد واكنشهاي زنجيره اي نيز كاهش ميابد.
حدودا ۴۰۰ نيروگاه هسته اي در سرتاسر جهان فعال هستند كه تقريبا ۱۷ درصد كل برق مصرفي در جهان را تامين ميكنند. از جمله كاربردهاي ديگر راكتورهاي هسته اي، توليد نيروي محركه لازم براي جابجايي ناوها و زيردريايي هاي اتمي است.
براي بازيافت اورانيوم از سوخت هسته اي مصرف شده در راكتور از عمليات شيميايي موسوم به بازفراوري استفاده ميشود. در اين عمليات، ابتدا پوسته فلزي ميله هاي سوخت مصرف شده را جدا ميسازند و سپس آنها را در داخل اسيد نيتريك داغ حل ميكنند.
در نتيجه اين عمليات، ۱% پلوتونيوم ، ۳% مواد زائد به شدت راديو اكتيو و ۹۶% اورانيوم بدست مي آيد كه دوباره ميتوان آنرا در راكتور به مصرف رساند.
راكتورهاي نظامي اين كار را بطور بسيار موثرتري انجام ميدهند. راكتور و تاسيسات باز فراوري مورد نياز براي توليد پلوتونيوم را ميتوان بطور پنهاني در داخل ساختمانهاي معمولي جاسازي كرد. به همين دليل، توليد پلوتونيوم به اين طريق، براي هر كشوري كه بخواهد بطور مخفيانه تسليحات اتمي توليد كند گزينه جذابي خواهد بود.
|
بمب پلوتونيومي
1- منبع يا مولد نوتروني
2- هسته پلوتونيومي
3- پوسته منعكس كننده (بريليوم)
4- ماده منفجره پرقدرت
5- چاشني انفجاري |
كلاهك هسته اي شامل گوي پلوتونيومي است كه اطراف آنرا پوسته اي موسوم به منعكس كننده نوتروني فرا گرفته است. اين پوسته كه معمولا از تركيب بريليوم و پلونيوم ساخته ميشود، نوترونهاي آزادي را كه از فرايند شكافت هسته اي به بيرون ميگريزند، به داخل اين فرايند بازمي تاباند.
استفاده از منعكس كننده نوتروني عملا جرم بحراني را كاهش ميدهد و باعث ميشود كه براي ايجاد واكنش زنجيره اي مداوم به پلوتونيوم كمتري نياز باشد.
براي كشور يا گروه تروريستي كه بخواهد بمب اتمي بسازد، توليد پلوتونيوم با كمك راكتورهاي هسته اي غير نظامي از تهيه اورانيوم غني شده آسانتر خواهد بود. كارشناسان معتقدند كه دانش و فناوري لازم براي طراحي و ساخت يك بمب پلوتونيومي ابتدائي، از دانش و فنآوري كه حمله كنندگان با گاز اعصاب به شبكه متروي توكيو در سال ۱۹۹۵ در اختيار داشتند پيشرفته تر نيست.
چنين بمب پلوتونيومي ميتواند با قدرتي معادل ۱۰۰ تن تي ان تي منفجر شود، يعني ۲۰ مرتبه قويتر از قدرتمندترين بمبگزاري تروريستي كه تا كنون در جهان رخ داده است.
بمب اورانيومي
هدف طراحان بمبهاي اتمي ايجاد يك جرم فوق بحراني ( از اورانيوم يا پلوتونيوم) است كه بتواند طي يك واكنش زنجيره اي مداوم و كنترل نشده، مقادير متنابهي انرژي حرارتي آزاد كند.
يكي از ساده ترين شيوه هاي ساخت بمب اتمي استفاده از طرحي موسوم به "تفنگي" است كه در آن گلوله كوچكي از اورانيوم كه از جرم بحراني كمتر بوده به سمت جرم بزرگتري از اورانيوم شليك ميشود بگونه اي كه در اثر برخورد اين دو قطعه، جرم كلي فوق بحراني شده و باعث آغاز واكنش زنجيره اي و انفجار هسته اي ميشود.
كل اين فرايند در كسر كوچكي از ثانيه رخ ميدهد.
جهت توليد سوخت مورد نياز بمب اتمي، هگزا فلوئوريد اورانيوم غني شده را ابتدا به اكسيد اورانيوم و سپس به شمش فلزي اورانيوم تبديل ميكنند. انجام اين كار از طريق فرايندهاي شيميائي و مهندسي نسبتا ساده اي امكان پذير است.
قدرت انفجار يك بمب اتمي معمولي حداكثر ۵۰ كيلو تن است، اما با كمك روش خاصي كه متكي بر مهار خصوصيات جوش يا گداز هسته اي است ميتوان قدرت بمب را افزايش داد.
در فرايند گداز هسته اي ، هسته هاي ايزوتوپهاي هيدروژن به يكديگر جوش خورده و هسته اتم هليوم را ايجاد ميكنند. اين فرايند هنگامي رخ ميدهد كه هسته هاي اتمهاي هيدروژن در معرض گرما و فشار شديد قرار بگيرند. انفجار بمب اتمي گرما و فشار شديد مورد نياز براي آغاز اين فرايند را فراهم ميكند.
طي فرايند گداز هسته اي نوترونهاي بيشتري رها ميشوند كه با تغذيه واكنش زنجيره اي، انفجار شديدتري را بدنبال مي آورند. اينگونه بمبهاي اتمي تقويت شده به بمبهاي هيدروژني يا بمبهاي اتمي حرارتي موسومند.